Parafia Katedralna
Zmartwychwstania Pańskiego i św. Tomasza Apostoła
w Zamościu


Porządek Mszy św. i nabożeństw

Kancelaria

Historia Parafii

Kościół Katedralny 

Inne kościoły i kaplice

Krzyże, kapliczki, figury

Infułatka i Muzeum Sakralne

Terytorium Parafii

Odpusty

Duszpasterze pracujący w Parafii

Szkoły objęte katechezą

Powołania z terenu Parafii

Cmentarze

Domy zakonne

Kronika parafialna

Stowarzyszenia, Organizacje i Ruchy

Instytucje charytatywne

Proboszczowie Parafii

Infułaci

Duchowni pochowani w Zamościu

Wizyta Papieża Jana Pawła II 

Koronacja Obrazu MB Opieki

Bibliografia

Intencje Mszy św.

Ogłoszenia

Aktualności

Zdjęcia
 

 


Domy zakonne

Zgromadzenie Sióstr Najświętszego Imienia Jezus (CSNJ) od 1951 roku, ul. Kolegiacka 1 A
 
 

Podstawowe informacje

Zgromadzenie Sióstr Najświętszego Imienia Jezus pod opieką Matki Bożej Wspomożenia Wiernych zostało założone przez bł. Ojca Honorata Koźmińskiego i Matkę Marię Franciszkę Witkowską 10 grudnia 1887 r. w Warszawie. Za podstawę swego życia przyjęło Regułę świętego Franciszka z Asyżu. Celem zgromadzenia jest religijna odnowa środowiska, w którym siostry żyją. Siostry Imienia Jezus nie noszą habitu, zgodnie z charyzmatem prowadzą życie zakonne na sposób cichego i ukrytego życia Jezusa Chrystusa i Jego Matki w Nazarecie, bez żadnych zewnętrznych oznak zakonnych. W zwykłym stroju, mają możność dotrzeć do każdego człowieka by nieść mu Chrystusa. Hasło Zgromadzenia brzmi: "Na większą chwałę Boga w Eucharystii ukrytego". Siostry czczą szczególnie Najświętsze Imię Jezus i Matkę Bożą Wspomożenie Wiernych.
Najbardziej charakterystycznym elementem duchowym w charyzmacie zgromadzenia jest poświęcenie się sióstr za wolność i rozwój Kościoła. Aktu tego dokonuje się w momencie ślubów wieczystych. Oznacza to, że siostry ofiarują wszystkie modlitwy, prace i cierpienia, łącznie z gotowością oddania życia, za Kościół. Stałą praktyką jest też modlitwa za kapłanów.


Działalność apostolska

Zadaniem sióstr mieszkających w domu zakonnym przy ul. Kolegiackiej 1A, jest dbanie o plebanię oraz posługiwanie w kuchni. Obowiązkiem sióstr jest także praca w kancelarii oraz w bibliotece parafialnej. Mieszka tu także siostra, która pracuje w szpitalu jako pielęgniarka. Dwie siostry troszczą się o rozwój religijny dzieci i młodzieży, pracując w szkole podstawowej i szkole średniej. 

Historia powstania domu zakonnego przy Parafii Katedralnej w Zamościu

Siostry Imienia Jezus pracują w Zamościu przy parafii katedralnej od września 1950 r. Jednak oficjalna data założenia domu jest znacznie późniejsza. Urzędowe pismo erekcji domu przez biskupa lubelskiego datuje się na 14 lutego 1951. Założony dom otrzymał wezwanie Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. 
Pierwszą myśl założenia domu w Zamościu podjęły ówczesna Matka Generalna Czesława Jadwiga Maciejewska i s. Urszula Maria Herman.
 Siostra Herman przedstawiła projekt założenia domu ks. kanonikowi Franciszkowi Zawiszy. Na początku wynajęto mieszkanie na ul. Przybyszewskiego 10 m. 6, gdzie zamieszkała pierwsza przybyła siostra. Około 1962 r. w domu zamojskim przebywało osiem sióstr, które miały następujący zakres obowiązków: prowadzenie katechezy, biblioteki parafialnej, opieka nad osobami potrzebującymi pomocy materialnej, prowadzenie sklepu Veritas, opieka nad dziewczętami (krawiectwo), prowadzenie kuchni na plebani oraz przy parafii Świętego Krzyża a także pranie i prasowanie bielizny kościelnej. 
W 1970 r. siostry z powodu wypowiedzenia wynajmowanego mieszkania przeniosły się na ulicę Żeromskiego 11 m. 
W 1979 Ks. Dziekan Jacek Żórawski oddał do użytku sióstr mieszkanie przy ul. Przybyszewskiego 3. Siostra Przełożona Kazimiera Jakóbik zwróciła się z pisemną prośbą do ks. Bpa Bolesława Pylaka o pozwolenie na utworzenie kaplicy w tym domu, którą otworzono 8 grudnia 1979 r. 
W okresie od 30 września do 5 października 1985 r. nastąpiło przeniesienie domu z ulicy Przybyszewskiego 3 na ul. Przybyszewskiego 1A (obecnie ul. Kolegiacka 1A). W dniu 5 października odbyła się pierwsza Msza Święta w nowo poświęconej kaplicy sióstr, którą sprawował ks. kan. Dziekan Jacek Żórawski. 

Korzenie Zgromadzenia

Założyciel - błogosławiony Ojciec Honorat Koźmiński OFM Cap
O. Honorat Koźmiński urodził się 16 października 1829 r. Czasy, w których żył nie były pomyślne dla Polski. Szczególnie jednak trudnym momentem dla wszystkich Polaków był upadek Powstania Styczniowego w 1863 r.
Zaborcy chcieli doprowadzić do całkowitego zniszczenia życia religijnego Polaków przez kasatę zgromadzeń zakonnych i zakaz przyjmowania nowych kandydatów. 
Do konfesjonału Ojca Założyciela przychodziło wiele dziewcząt pragnących służyć Bogu. Dziewczętom radził, aby prowadziły życie zakonne ukryte, bez habitu. To, co charakteryzowało O. Honorata to zawierzenie Opatrzności Bożej, odczytywanie i pełnienie Woli Bożej. 
O. Honorat miał także niezwykły dar czytania w ludzkich duszach, był znanym i świetnym spowiednikiem. Wszystko, co działo się w życiu Założyciela, on sam przypisywał i oddawał w ręce Maryi, przez nią szedł do Jezusa. Hasło jego życia brzmiało Tuus Totus - Cały Twój (Maryjo). Umarł na progu wolnej Polski 16 grudnia 1916 r.

Założycielka - sługa Boża Matka Franciszka Maria Witkowska
Matka Maria Witkowska pochodziła z Białorusi, z rodziny szlacheckiej. Urodziła się 19 stycznia 1866 r. w Wardomiczach. 
W dwudziestym pierwszym roku życia, na wyraźne polecenie swego duchowego kierownika bł. O. Honorata Koźmińskiego, zorganizowała pod jego kierunkiem nowe Zgromadzenie. Organizowała apostolską działalność wśród rękodzielniczek, zmierzając do religijnego i moralnego odrodzenia tej grupy społecznej, gdyż taki był cel powstania Zgromadzenia.
Przynaglona prześladowaniem Kościoła w zaborze rosyjskim, 10 grudnia 1893 r. złożyła ofiarę z życia za wolność i rozwój Kościoła. 
Matka Franciszka Witkowska odznaczała się umiłowaniem Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie oraz szczególną czcią Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych, której wraz z siostrami oddała się w niewolę.
Żyła krótko, w ciągu zaledwie ośmiu lat kierowania Zgromadzeniem, otworzyła osiem domów zakonnych. W momencie jej śmierci żyło i pracowało w nich około 100 sióstr.
Zmarła w opinii świętości 26 października 1895 r. w Otwocku. 
 

Dziewczęta zainteresowane sposobem naszego życia, te, które słyszą w sercu wzywający ich głos Pana: "Pójdź za Mną" zapraszamy do nawiązania kontaktu:

Siostry Najświętszego Imienia Jezus:

ul. Smoleńskiego 31
01-698 WARSZAWA
tel. (0-22) 833-65-70 
e-mail: marylki@neostrada.pl 
www.marylki.opoka.org.pl

ul. Kolegiacka 1a
22-400 ZAMOŚĆ 
tel. (0-84) 638-44-92
www.katedra.zamosc.opoka.org.pl/domy zakonne